Niks nieuws en al helemaal niet onder de zon :(

Een tijdje terug kondigde ik deze jurk al aan. Toen moest er nog e.e.a. aangepast worden, omdat de pasvorm niet helemaal okee was. 

Gelukkig kon ik zelf al een paar ‘problemen’ oplossen en voor de rest was er de hulp van mijn naai-juf. Dat resulteerde uiteindelijk hier in:

Wat ik uiteindelijk heb aangepast:

– het rugpand met een cm of 8 aan de bovenkant tot een cm of 2 aan de onderkant ingenomen op de plek van de rits (ik kan je vertellen dat dat geen lolletje is, een eenmaal ingezette rits weer uithalen)

– de gerimpelde stukken aan de voorkant van de rok veranderd in plooien om ongemakkelijke ‘ben je zwanger’ vragen te voorkomen (ongemakkelijk voor de vrager uiteraard, niet voor mij)

– bij het overtekenen van het patroon had ik de neklijn al een cm of 10 verlaagd omdat die op het patroon vrij hoog is, en ik dat niet mooi vind staan bij mijzelf.

Wat ik zou aanpassen als ik ‘m nog een keer ga maken:

– de rok een stukje langer maken

– de figuurnaden bij mijn boezem verplaatsen zodat er daar hopelijk geen rimpels meer komen in de stof

– de schoudernaad iets verlagen zodat ‘ie daar beter aansluit

Ondanks dat ben ik heel blij met deze jurk! Ik heb ‘m al een aantal keer gedragen en ook een aantal complimenten gekregen 🙂 dat is altijd leuk natuurlijk. En verder is dit de eerste keer dat ik een jurk gevoerd heb, en dat is best goed gelukt. Ook is dit de eerste keer dat ik een blinde zoom met de hand heb gemaakt. Dat duurde wel héél lang (champions league finale inclusief verlenging en penalties) maar was de moeite wel waard!

Een aantal details:

Nu nog een beetje mooi weer! Met al die zomerjurken en -rokjes die ik heb gemaakt mag dat toch wel eens komen, en dan graag langer dan 3 dagen achter elkaar 🙂

Hup Holland!

Over dik anderhalve week is het zover, dan begint het EK. En dat is natuurlijk een mooie gelegenheid voor…

een aanmoedigingsrokje!

En zie dat enthousiasme! Ben ik wel hoor, maar ik ben op het moment ook erg moe steeds. En dus werd dit rokje rustig aan gemaakt, met niet heel veel oog voor detail (want toch maar voor de leuk). Mijn verbazing was dan ook best groot toen ik dit zag:

En dit:

En dit:

Dat is dus gewoon as good as it gets, allemaal zo goed als recht. Zou dat dan ervaring zijn?

Informatie van huishoudelijke aard: het patroon is hetzelfde als dit rokje, alleen paste ik het aan met behulp van het patroon van dit rokje, zodat het meer een a-lijn werd. Ik ben over het model best te spreken eigenlijk, en ik kan me zo voorstellen dat ik hier nog wel een exemplaar van ga maken. Een serieuze dan, die ik wat vaker aan kan dan deze. Al hoop ik natuurlijk dat ik deze dit EK héél vaak kan dragen!

voor alles is een eerste keer…

… zo ook voor het zelf maken van knoopsgaten. In de naailes deed ik dat al een keer, maar dat waren een soort van volautomatische knoopsgaten. Elektronisch instellen en de machine doet het werk.

Maar mijn eigen machine is meer van het huis-tuin-en-keuken soort, en heeft dus niet zo een automatische functie. Ik moet het dus zelf doen. En daar zag ik als een berg tegenop. Maar wie niet waagt die niet wint, dus ik besloot er maar gewoon eens aan te beginnen.

En dat ging van poging 1:

hobbelig, bobbelig en ongelijk

via poging 2 die er ongeveer hetzelfde uitzag,

naar poging 3:

al een stuk beter!


Nu ‘alleen’ nog van dit:

naar dit:

Met andere woorden: to be continued… :o)

Shirtjes

Uiteraard ben ik blij met en trots op de jurken en het zwarte rokje dat ik de laatste tijd heb gemaakt. Maar als ik heel eerlijk ben, draag ik ze niet zo vaak. Op het werk hoef ik niet netjes gekleed (werk in de wijk bij een woningcorporatie, dus zo een sjieke jurk zou de plank wel wat mis slaan), en thuis loop ik meestal in pyjamabroek. Tussen al dat jurkengeweld door heb ik wel wat shirtjes gemaakt, maar om nou een hele blogpost te schrijven voor één shirt is ook zo wat. Dus hierbij even een compilatie:

Sewaholic Renfrew in groen-zwart, met een aan-één-kant-niet-helemaal-goed-gelukte halsbies (ik typte eerst halsband, maar dat is het niet helemaal).

Shirt uit een Knipmode van vorig jaar ergens, of het jaar daarvoor, geleend van mijn naai-juf. In polkadots, dat is altijd goed toch?

En het pièce de resistance:

Nog een Renfrew shirt, met col. In joggingstof. JOGGINGSTOF! Moet ik daar nog meer over zeggen? Ik denk dat ik er één ga maken in alle kleuren van de regenboog zodat ik nooit weer iets anders aan hoef. En een match made in heaven met mijn pyjamabroeken. I rest my case.

LBS

Het schijnt dat elke vrouw een zwarte jurk moet hebben: de ‘little black dress’ oftewel LBD. Ikzelf ben meer fan van het zwarte rokje: de LBS.

Ik maakte al eerder een exemplaar, maar daar was ik niet heel tevreden over. Te groot. Eerst vond ik dat niet zo heel erg. Hé, ik had het tenslotte zelf gemaakt en dat vond ik al heel wat. Maar ik merk dat hoe meer dingen ik maak, hoe kritischer ik word. En dus deed ik het vorige zwarte rokje laatst weg en nam ik me voor een nieuwe te maken.

Dit zwarte stofje had ik nog liggen, een keer via internet besteld. Het is stevig en heeft flink wat stretch, en dat is wel heel comfortabel. Dit is het patroon, een kokerrok met een hoge taille. Ik dacht, laat ik dat eens proberen. Het blijkt, voor mijn figuur in ieder geval, erg flatteus te zijn:

Voor-, achter- en zijkant.

Ik heb een paar dingetjes aan het patroon aangepast zodat mijn rokje beter past. Het is een mooi basic patroon, ik denk dat ik hier nog wel meer exemplaren van ga maken.

Het is een ideaal rokje om shirtjes bij in te stoppen. En dat komt goed van pas bij:

het blauwe shirtje dat ik maakte maar nooit draag omdat ik het iets te kort vind,  en:

een bloemetjesbloesje dat een empirelijn heeft, waardoor ik net zwanger lijk als ik het aanheb. Kortom: een rokje om te túten!

Afgelopen weekend ben ik ook nog bezig geweest met deze jurk, de Peony van Colette Patterns:

Bijna af, maar hij zit niet helemaal mooi. Die moet volgende week dus maar even mee naar naailes.

Tot de volgende keer!

een oma-jurk?

Een oma-jurk? Dat leg ik straks nog wel uit.

Kondigde ik in mijn vorige post nog aan dat er een jurk zou komen van dat blauw-roze stofje en dat dat wel even zou duren… Niet dus. Hij is al klaar! Wel van een andere stof, die ik afgelopen maandag op het Stoffenspektakel kocht. Het patroon dat ik gebruikte, gaf aan dat het voor een katoenen stof was. Dat was de blauw-roze niet, en dus was er een kleine change of plans.

In het patroon horen eigenlijk mouwen, maar omdat ik die 1. niet mooi vond, en 2. ik graag een zomerjurkje wilde maken van dit stofje, heb ik die er maar af gelaten. Bijkomend voordeel was dat ik anders niet genoeg stof had 🙂

Het patroon had ik woensdagmiddag in elkaar geplakt en uitgeknipt. Deze patronen print je uit en dan plak je de A4-tjes aan elkaar. Er staat dan ergens een vierkantje van 10×10 cm zodat je kunt kijken of je patroon op de goede schaal is afgedrukt. Mijn vierkantje was geen 10×10 maar 9,7×9,7 dus toen ik de maat moest kiezen heb ik even lopen rekenen. Ik was heel trots dat ik met mijn reken-onkunde toch had uitgerekend welke maat ik moest hebben.

Donderdag op de naailes knipte ik de stof en gister zat ‘ie al een heel stuk in elkaar. Even passen, en ondanks al mijn ‘slimme’ rekenwerk was ‘ie veel te groot 😦

Innemen dus maar. Op de gok naaide ik een nieuwe zijnaad op ongeveer een centimeter van de ‘oude’, waardoor de omtrek ongeveer 4cm kleiner werd. Dat was een stuk beter. Nog steeds losjes, maar omdat er nog een strik aan de achterkant zou komen vond ik dat niet zo erg. En toen de strik er éénmaal in zat bleek het ook prima te zijn, alleen bij de hals en de armsgaten is het nog wat ruim, maar verder niet storend.

So far so good dus. Maar waarom dan deze titel? Toen de jurk bijna af was, showde ik hem aan M. Ik ben altijd benieuwd wat hij vindt van mijn creaties. Hij reageerde niet heel enthousiast. ‘Een beetje een oma-jurk’, zei hij. Ik vind dat zelf helemaal niet, maar misschien heb ik wel een beetje last van een roze naai-bril, dat ik alles wat ik maak mooi vind? Daarom ben ik ook heel benieuwd wat jullie ervan vinden. Kijk en oordeel zelf:

De ‘het is nog geen zomer en daar is de temperatuur ook nog naar’-combi

Yay, zakken! Zelf in het patroon gefrummeld met deze tutorial. Voor die momenten dat ik niet weet waar ik m’n handen moet laten.

Ja, hij is echt mouwloos 🙂

En de achterkant, met strik. Als ik zo ingezakt sta zie je duidelijk dat het bovenlijf ietsje aan de grote kant is.

En een kleine close-up van de achterkant. Zoek de rits 🙂

Die is dus niet te zien. Een perfect gelukte blinde rits!

En met deze zomerse (oma?)jurk, ben ik helemaal klaar voor de zomer. Laat het mooie weer maar komen!

ps. ik ben écht benieuwd of jullie het ook een oma-jurk vinden, of juist niet.

Let me know!

Simpel rokje van een niet zo simpel stofje

Na 2 -voor mijn doen- best ingewikkelde jurken was ik wel weer even toe aan een simpel projectje. 

Het werd een a-lijn rokje, hetzelfde patroon als deze. Dat rokje was van een vrij stijf katoenen stofje. Deze is ook van katoen, maar van een losse, flutterige katoen die ik op Marktplaats kocht. En daardoor lijkt het meteen heel anders. Verder is het vrij rechttoe, rechtaan. Daarom dit keer geen lange verhalen, maar alleen een paar fotootjes:


Close-up van de stof

Vandaag door de postbode gebracht: innaailabeltjes, helemaal bij mijn blog passend 🙂

En zo ziet dat er dan uit. Niks mis mee toch?

Tot de volgende keer maar weer! Die zal wel iets langer op zich laten wachten dan deze en de vorige twee posts. Ik ga me wagen aan deze jurk, zonder mouwen en in dit stofje:

Zie je die stapel papier ernaast? Dat is het patroon. Die moeten allemaal uitgeknipt, aan elkaar geplakt en vervolgens de patroondelen eruit geknipt. En dan de jurk nog maken. Dus dat duurt wel even 🙂

De Jurk Die Meteen Paste

En dat was dus echt een verademing na de strijd met de vorige.

Dit is een patroon van Colette Patterns, de Macaron. Ik had dit patroon al een tijdje in huis, maar ik durfde er eigenlijk niet zo goed aan te beginnen. Het bovenlijf zag er zo ingewikkeld uit… Maar de laatste tijd had ik eigenlijk vooral veel makkelijke dingen genaaid (rokjes, shirtjes van tricot) en nu had ik wel weer eens zin in wat ingewikkelders. Een duik in mijn patronen en stoffen leverde deze combinatie op. Eerst was ik niet helemaal zeker van de combinatie maar ik vind ‘m uiteindelijk erg leuk geworden.

En wat dus heel fijn was: hij paste meteen, en precies. Er zijn echter wel een paar dingetjes waar ik niet hélemaal tevreden over ben: de rits (zie foto straks) en het rokdeel. Die heb ik een maat groter gemaakt dan het bovenlijfje, omdat dat overeenkwam met de maten op het patroon. Maar achteraf was dat niet nodig geweest, het valt best wijd nu. De bright side: daardoor kan ik wel op de fiets met deze jurk. Zo is er altijd wel iets positiefs van te maken toch 🙂

Waar ik dan weer wél heel tevreden mee (en trots op) ben, is hoe strak het bovenlijf in elkaar zit, en dan met name de bustelijn. Ik was een beetje bang dat dat heel rommelig zou worden, maar dat was gelukkig niet het geval. En waar ik helemaal trots op ben, is op hoe de ruitjes matchen aan de zijnaden van de rok. Ik had nog nooit eerder ruitjes gematcht en het is hartstikke goed gelukt. Hoera!

Het bewijsmateriaal:

 Past precies! Alsof ‘ie voor mij gem… oh wacht eens, dat is ook zo!

Indien je je afvraagt waar mijn handen zijn:

In de zakken, die heel vernuftig in de plooien zijn verstopt.

De achterkant. Hier zie je wel dat de rok toch wat aan de ruime kant is. Al past dat wel weer bij mijn ballonkuiten 🙂

De rits, niet helemaal strak & onzichtbaar.

Perfect gematchte ruitjes!

En als uitsmijter nog een zijaanzicht. Zélfs van de zijkant is het een flatteus model.

Zo, dat was het wel weer. Tot de volgende keer!

De Jurk Die Niet Wilde Passen

Zo, wat  ben ik blij dat deze jurk af is!

Ik en er namelijk al heel lang mee bezig. Maar hij wilde maar niet mooi zitten, met name aan de achterkant. Zijnaden, coupenaden, hoe vaak ik ze niet heb losgetornd, ik wil er niet meer aan denken!

Het patroon van deze jurk komt uit het tijdschrift Simplicity naaimode. Toen ik nog met de trein naar het werk ging had ik altijd ruim de tijd om over te stappen, met als resultaat regelmatige aankopen van (naai)tijdschriften bij de Bruna 🙂 In het tijdschrift van Simplicity staat een verzameling van patronen die ook los te koop zijn. Dit patroon is de New Look 6000.

Omdat ik nog nooit iets uit dit tijdschrift had gemaakt, heb ik het patroon eerst even gegoogled, om te kijken hoe de maten uitvallen. En toen kwam ik dit tegen:

Een aantal blogsters die deze jurk ook maakten! Dat was leuk om te zien en inspiratie op te doen. Helaas bleek mijn jurk dus zo dwars dat ik hem op een gegeven moment maar even weggehangen heb. Ik werd er zó chagerijnig van. Uiteindelijk ben ik er vorig weekend weer mee aan de slag gegaan. De zijnaden waren goed, die heb ik laten zitten. De kraag en de mouwen heb ik erop gezet, en toen heb ik de jurk meegenomen naar naailes. Daar heeft mijn naai-juf de coupenaden er opnieuw ingespeld. Dat is zelf niet te doen, op je eigen rug spelden. Maar uiteraard heb ik het wel  meerdere keren geprobeerd 🙂

Vandaag heb ik de gespelde coupenaden erin genaaid. Toen was het nog een  beetje te los, dus heb ik ze nog ietsje dieper gemaakt vlak boven mijn zitvlak. Zoals het nu is, is as good as it gets. Het is volgens mij niet perfect, maar beter wil ook niet. Ik denk dat de stof die ik heb gebruikt niet helemaal 100% geschikt is voor dit patroon (want dat betekent ook dat het niet aan mijn naaikunsten ligt hehe).

Omdat ik vandaag vrij was, en omdat ik heul trots ben dat mijn jurk toch af is (want hij zit wel heel netjes in elkaar) heb ik meteen wat kiekjes gemaakt:

met nieuwe mosterdgele panty

lekker standaard met zwarte panty en laarzen

en met een retro-sausje!

Dat de stof niet helemaal geschikt is voor het patroon is denk ik ook de reden dat de plooien aan de ene kant van het voorpand ervoor zorgen dat het hele voorpand vol rimpels zit. Want ik geloof niet echt dat dát de bedoeling is. Desondanks ben ik erg tevreden en vind ik het ook goed staan. Een goed model ook voor mijn figuur.

En dan weer door naar het volgende project:


Al een heel stuk op weg. Het achterpand van de rok moet ik nog maken, rok aan het bovenlijf zetten, rits erin, omzomen en klaar. Ik hoop dat het net zo makkelijk gaat als dat ik  het hier heb getypt en dat ik het nu niet ge-jinx-d heb!

… een afleidingsmanoeuvre

Momenteel ben ik met twee projecten tegelijk bezig.. het jasje waar ik het eerder al over had en een jurk voor mijn moeder. Beide zijn best ingewikkeld, en daar heb ik niet altijd zin in. Dus dan wil ik iets gemakkelijks maken. Maar ik mag van mezelf écht niet met meer dan twee dingen tegelijk bezig zijn, want dan maak ik nooit meer wat af. Maar gelukkig kwam deze dame met een oplossing: maak van een sjaal een ‘infinity scarf’ (is daar een goed Nederlands woord voor? oneindige sjaal?).

Toevallig had ik nog een sjaal liggen die ik heel mooi vind, maar niet vaak draag. Het is een brede sjaal, maar door de dunne stof zag deze sjaal er een beetje ielig uit als ik hem om had. Dus ik dacht, laat ik eens een poging wagen! Nou, die poging is erg goed geslaagd al zeg ik het zelf:

Ja, jullie zien hoe blij ik er mee ben!

De kleur komt op deze foto niet helemaal goed over, dus hier nog een kleine close-up:

En ja, ik heb heus nog wel eens een andere trui aan dan deze 🙂