Houndstooth dress

Pied de poule is één van mijn favoriete printjes. Toen ik deze stof zag, een wintertricot, twijfelde ik dan ook geen moment, en na een rondje door de wasmachine maakte ik er meteen deze jurk van, ook al hadden we toen een hittegolf en was het in huis 26 graden. Passen ging nog net, maar de aanpassingen moesten even wachten tot het wat kouder was, haha!

A houndstooth is one of my favourite prints. When I received this fabric, a double jersey, it immediately jumped to the top of my sewing queue. Even though there was a heatwave at the time and it was 26 degree celsius inside our house. I could just about try it on to check the fit, but the adjustments had to wait till colder weather!

 

houndstooth01

 

Dit is de jurkversie van mijn ‘perfecte t-shirt’ patroon, net als deze, maar dan met de Renfrew-col. Het rokdeel had ik per ongeluk weggegooid, dus ik moest een nieuwe tekenen. Niet dat dat moeilijk is: gewoon de ronding van de taille naar de heup volgen en die verlengen met zoveel je wilt. Vervolgens de zoom een beetje afronden en klaar.

This is the dress version of my ‘perfect t-shirt’ pattern, just like this one, but with a Refrew cowl. I accidentally threw out the skirt part so I had to make a new one. Not that that’s hard: follow the waist to hip curve and extend the line with the desired length. Curve out the hemline a bit and you’re done.

 

houndstooth04

 

De stof is heerlijk zacht en warm. Helaas is ie uitverkocht bij de winkel waar ik hem kocht, maar misschien is hij elders nog wel te vinden. Hij is van Nooteboom en het is de beige gekleurde.

The fabric is very soft and warm. Unfortunately it’s sold out in the store I bought it from, but it may be available elsewhere. It’s from Nooteboom textiles and it’s the beige colourway.

 

houndstooth05

 

Ik baal een klein beetje dat ik niet wat beter opgelet heb bij het knippen van de achterpanden. Er loopt nu een dubbele beige lijn midden over mijn rug en dat maakt het wat druk aan de ogen. De volgende keer haal ik 1,5 cm lengte weg uit het achterpand zodat dat wat gladder valt. In verband met de richting van de print wilde ik dat hier liever niet doen.

I’m a bit bummed that I didn’t pay more attention when cutting out the back pieces. There is a double row of the beige in the center now, which looks busy. Next time I’ll make a 1.5 cm sway back allowance too. I didn’t want to do that with this print because I worried it would interfere with the lines of the print.

Om een print overkill te voorkomen maake ik de rok een stukje korter.

To prevent a print overkill I shortened the skirt a bit.

 

houndstooth02

 

houndstooth03

 

Een paar kleine aandachtspuntjes maar, want ik ben verder heel blij met deze jurk! Een klein beetje chic, maar niet té, en zacht, en warm. Wat wil je nog meer?

Some minor complaints, because I’m really happy with this dress. It’s a little bit chic, but not too much, it’s warm and it’s soft. What more could I want?

 

Renfrew sweaters

De col van de Sewaholic Renfrew is vast één van mijn meest gebruikte patroondelen ooit. Het shirt zelf maakte ik drie keer, heel lang geleden. Onlangs trok ik het weer eens uit de kast, geïnspireerd door de toffe exemplaren van Hila van Saturday Night Stitch. Als eerste gebruikte ik een stof die ik al een hele poos had liggen. Het is eigenlijk een restje, ik maakte er eerder een Grainline Morris blazer van. Die was niet zo’n succes, hij paste niet zo goed. Ik herinner me nog dat de stof in de online shop waar ik hem kocht als katoen werd verkocht, maar er zit helaas voor een heel groot deel polyester in. Op zich is dat niet zo’n probleem en draagt het prima, alleen polyester gaat altijd zo snel naar zweet stinken in de oksels. Om dat zoveel mogelijk te voorkomen gebruikte ik voor de mouwen een zwarte katoentricot.

The cowl of the Sewaholic Renfrew is probably one of my most used pattern pieces. I didn’t use the pattern itself nearly as many times. Recently I was inspired by Hila from Saturday Night Stitch, and pulled it out of the closet again. For the first one I used a fabric that has been in the stash for a long time. It’s a remnant actually. I used it to make a Grainline Morris blazer, but that one wasn’t a succes, the fit wasn’t quite right. Also, I remember the online shop where I bought this fabric listed this as a cotton knit, but sadly it has quite a high polyester content. Not a problem per se, but I find that polyester fabrics tend to get smelly at the armpits. To prevent that, I used a plain black cotton knit for the sleeves.

 


renfrew_01

 

renfrew_03

 

Over de combinatie van de twee stoffen ben ik heel tevreden. Over de pasvorm wat minder. Op de foto hierboven kun je duidelijk zien dat ‘ie wat aan de strakke kant is aan de bovenkant van de rug. De stof rekt niet zoveel, en dan komt de pasvorm wat preciezer dan bij een rekbaardere stof. Tijdens het naaien van deze sweater ontdekte ik dat de ‘afstandsmeter’ (wat is daar het goede Nederlandse woord voor?) van mijn lockmachine 1,5 cm van de rechter naald zit, en niet van de linker naald. Waar ik dacht op 1,5 cm te naaien, was dat dus eigenlijk op 1,7. Dat maakt op zich niet heel veel uit, maar wel als je stof niet zoveel rekt. Had ik dat geweten, dan had ik ongeveer een centimeter extra ruimte gehad en ik gok zo dat dat precies genoeg was geweest om het trekken op de rug tegen te gaan.

I quite like the combination of fabrics. The fit I don’t like as much. As you can see above, it’s a bit tight at the upper back. This fabric doesn’t have much stretch, and while sewing this sweater I found out that the seam guide of my serger is actually at 1,5 cm from the right needle, instead of from the left. So where I thought I was sewing at 1,5 cm, I was actually sewing at 1,7 cm. That gave me almost a centimetre less in width, which would probably have prevented those upper back wrinkles.

 

renfrew_05

 

renfrew_04

 

Maar dat is niet het enige. Het armsgat en de mouw zitten ook niet helemaal goed. Het trekt bij de halsbies en het armsgat is te hoog.

But that isn’t the only issue. The sleeve and the armscye aren’t completely right either. The front pulls at the neck band and the armscye is too high.

 

renfrew-adjustment

 

Om dat te verhelpen deed ik bovenstaande aanpassing. Eerst dacht ik dat de halsbies niet goed aangezet was, of dat ‘ie te kort was. Een beetje trekken her en der deed me realiseren dat de hoek van de schoudernaad niet goed was. In mijn beleving zou door deze aanpassing het armsgat ook lager worden. Omdat ik de mouw wat ‘vol’ vond in de mouwkop paste ik die niet aan.

To solve this I adjusted the pattern as above. At first I thought I had made a mistake with the neck band, but a bit of pulling here and there made me realise that the shoulder slope wasn’t right for me. Because there was some ease in the sleeve cap I didn’t adjust that.

 

renfrew_07

 

renfrew_08

 

Vervolgens maakte ik deze. De stof is een restje van mijn Opal vest, een superfijne stof. Mét meer rek, dus geen rimpels op de rug. Wel een beetje teveel lengte, maar dat wist ik al en eerlijk gezegd had ik geen zin om dat aan te passen. Dat hoort ook een beetje bij sweaters toch? 😉

Then I made this one, from leftover fabric from my Opal cardigan. It’s such a great fabric, and it has much more stretch, so no more pulling at the upper back. There is a bit of a sway back thing going on, but to be honest I couldn’t be bothered to adjust the pattern for that. It’s just how a sweater looks right? 😉

 

renfrew_09

 

Het lijkt zo een stuk beter bij het armsgat. Geen getrek meer bij de bies. Maar nog wel wat plooien in de oksel.

It looks as it fits better at the armscye. No more pulling at the band. It still has this pooling at the armpit though.

 

renfrew_06

 

Nog steeds een te hoog armsgat, denk ik. De zwarte lijn is waar de naad zit, en de rode lijn is waar die ongeveer zou moeten zitten. Als ik mijn arm omlaag heb, loopt het bovenlijf door tot ongeveer 3,5 cm op mijn arm. Door de soepele stof merk ik dat niet, maar het is natuurlijk niet hoe het hoort.

The armscye is still too high, I guess. The black line is the seam, and the red on is where it should be. If I don’t raise my arm, the bodice end about 3,5 cm down my arm. It’s not uncomfortable because of the nature of this fabric, but it’s not like its supposed to be.

 

En nu twijfel ik een beetje. Zal ik nog verder frutten aan het armsgat? Ik kan het natuurlijk 3,5 cm verlagen, maar dat lijkt me best veel. Ik kan het armsgat en de mouw ook vervangen door een exemplaar waarvan ik weet dat het me goed past, zoals bijvoorbeeld de Plantain. Wat zou jij doen?

And now I’m in doubt a bit. I could try and adjust the armscye and sleeve. Lower them by 3,5 cm, which seems a but much. Or I could swap them out for one that I know fits (probably the plantain). What would you do?

Short sleeved Southport

Soms voelt het bedenken van de eerste zin van een blogpost als die van een sollicitatiebrief.. hoe zal ik eens beginnen? Een gelukkig nieuwjaar allereerst! Dat het maar een mooi jaar mag worden, met veel creativiteit en warmte, waarin vertrouwen het wint van wantrouwen. *insert hier drie zoenen, wanneer gewenst*.

Sometimes writing the first sentence of a blog post feels a bit like writing the first sentence of a letter of application… how to start? Well in this case, with the best wishes for the new year! I wish you all a year filled with creativity and warmth, a year in which trust wins over distrust (mistrust? I’m not sure I used the right words here but I hope the sentiment comes across 🙂 ).

 

southport_dress_sleeves-08

 

Dit jurkje maakte ik voor de kerst. Ik was sowieso van plan om nog eens een Southport jurk te maken met de korte rok, maar ik worstelde een beetje met de mouwloosheid van het patroon. Daar is natuurlijk maar één oplossing voor: mouwen toevoegen! De mouwen en armsgaten nam ik over van de ‘fit but you know it’ bloes, omdat die mij goed passen. Ze pasten niet helemaal goed aan het patroon, dus ik moest een beetje puzzelen. Het is niet helemaal perfect maar dit was slechts een eerste poging, het zit fijn en het drukke printje verdoezelt goed, dus er is geen man overboord.

This dress was made for Christmas. I was planning on making the short version of the Southport dress, but I struggled a bit with the sleevelessness of the pattern. Obviously, there is only one solution for that: add sleeves! The sleeve and armscye belong to the ‘fit  but you know it’ blouse pattern. They fit me quite well. They didn’t match the Southport pattern, so it was a bit of a puzzle. It isn’t a perfect fit there, bit it was just the first try, it’s confortable and the busy print is forgiving, so nothing to worry about.

 

southport_dress_sleeves-05

 

Zie hier de reden dat dit patroon geweldig geschikt is voor de feestdagen: het striklint in de taille is deels van elastiek. Erg prettig voor de kerstdiners!

Behold the reason why this pattern is perfectly suited for christmas: the waist tie is partly made from elastic. Which is perfect for indulgent christmas dinners!

 

southport_dress_sleeves-03

 

Zo ziet dat er uit. Het elastiek zit in de tunnel en dat zie je dus niet. Aan beide kanten zit het lintje van stof genaaid. Ik las deze tip op een ander blog, maar ik weet niet meer welke helaas.

This is how it looks inside of the casing. The middle part of the waist tie is elastic and both ends are self-fabric ties. I read this tip on anther blog but unfortunately don’t remember which one.

 

southport_dress_sleeves-02

 

southport_dress_sleeves-04

 

southport_dress_sleeves-07

 

Om de mouwtjes goed te laten passen tekende ik een kleine centimeter extra aan de schoudernaad van het achterpand. Daardoor is het achterpand nu een beetje te lang en hangt de rok aan de achterkant een beetje naar binnen. Voor de rest is de pasvorm prima, maar dat wist ik natuurlijk al na twee exemplaren. De stof is een viscose van Driessen stoffen. Het is een stuggere stof dan dat ik gewend ben van viscose maar dat was wel zo prettig bij het verwerken. Het draagt ook heerlijk, lekker licht. Het voelt bijna alsof ik niks aan heb, haha.

To make the sleeve fit I added about a centimeter of length to the back shoulder. This threw off the fit of the back bodice a bit: it’s a bit long and therefore the skirt dips in a bit at the back hem. Apart from that the fit is great, but of course I knew that already after making two versions. The fabric is a viscose from Driessen stoffen. It’s much less drapey than other viscoses I’ve worked with but that made sewing this dress way easier. It’s still a very lightweight fabric which makes this dress very nice to wear. It almost feels like wearing nothing, haha.

 

southport_dress_sleeves-01

 

Ik was bang dat de rok een beetje kort zou voelen, omdat ik meer knielengte gewend ben. Voor zo met een panty vind ik het echter prima. Ik denk dat een knielange rok, gecombineerd met de rest van het model, een beetje truttig of slonzig kan lijken. Of ik hem van de zomer ook zonder panty aan ga trekken durf ik echter nog niet te zeggen, misschien vind ik ‘m daar wel een beetje te kort voor.

I was worried the skirt would feel a bit short, as I’m used to wearing knee lenght dresses. When worn with tights as here I think it’s perfectly fine though. Perhaps a knee lenght skirt on a tie-waist dress like this would look a bit frumpy too. I’m not sure whether or not I will wear it sans tights in summer thoug, it might just be tad short for that.

 

Inmiddels heb ik ook dezelfde stof in het rood besteld, voor nog een exemplaar. Ik ben fan van de Southport!

Between making and blogging this dress I bought the red colourway of the fabric too, to make another Southport. I love this pattern!

Opal part 2

Een poosje nadat de eerste versie klaar was kwam mijn moeder langs om samen een vest voor haar te maken. Ze vond mijn Opal erg mooi, en na een pasbeurt bleek dat ze dezelfde maat kon maken. Het werd dan wel een wat minder losvallend exemplaar, maar dat was juist waar ze naar op zoek was.

A while after I finished my first Opal cardigan, my mom came around to make a cardigan for her. She liked the Opal and after trying it on we decided she could make hers in the same size. It would be a bit more fitted but that was just what she was looking for.

 

vergelijk

Toen haar vest klaar was (en het stond fantastisch!) wilde ik eigenlijk ook wel een wat minder losvallende versie. Ik besloot om mijn vest te vergelijken met een vest dat ik in de winkel kocht en dat ik heel mooi vind vallen. Dat vest bleek ongeveer precies een maat kleiner te zijn. Het patroon was daarna snel aangepast.

When her cardigan was finished (and she looks great in it!) I wanted a more fitted version as well. I decided to compare my Opal to a storebought cardigan that had the fit I was after. That comparison showed that going down one size would do the trick.

 

opal-cardigan-01

Ik heb een hele tijd gezocht naar de perfecte stof (gebreid, liefst veel wol en weinig polyester of acryl) en vond ‘m uiteindelijk bij Maeve dress fabrics. Een heerlijke stof, dik en warm, en kan gewoon op het wolprogramma in de wasmachine. Ik bestelde hem ook in het lichtgrijs, die ligt nog op een bestemming te wachten.

Finding the perfect fabric (knitted, preferably lots of wool an little to no polyester/acryl) took some time, but I found it eventually at Maeve dress fabrics. It’s a perfect fabric, thick and warm, and machine washable on a wool cycle. I also ordered the light grey colourway, which is currently waiting to be paired with a pattern.

Excuses voor de foto-kwaliteit trouwens, mijn camera was het niet helemaal eens met het rode bloesje onder mijn vest en daardoor is de kleurbalans een beetje vreemd.

Apologies for the quality of those photo’s. My camera disagreed with the red blouse and it threw the colour-balance a bit off.

 

opal-cardigan-02

Het is een superfijn vest geworden. Precies de pasvorm die ik wilde, behalve dan op de rug. Misschien stik ik daar nog twee kleine figuurnaadjes in om ‘m net iets beter aan te laten sluiten op mijn holle rug.

It turned out very well, exactly the fit I was after. Except maybe on the back, I might add two small fisheye darts to make it follow the shape of my back more. 

Misschien maak ik er ook nog wel een ceintuur bij, zodat ik ‘m dicht kan knopen en in het voorjaar als jas kan gebruiken. Hij is er warm genoeg voor!

Maybe I’ll make a belt to go with it as well, so I can wear this as a coat in spring. It’s definately warm enough for that!

 

opal-cardigan-06

 

Zoals je ziet heeft dit vest, in tegenstelling tot de vorige, wel zakken. Ook gebruikte ik de V-hals toevoeging van Paprika patterns, want ik was mijn halsboord patroondeel kwijtgeraakt en dat was de makkelijkste oplossing 🙂

As you can see, I did put on the pockets this time. I also used Paprika patterns V-neck add-on, because I misplaced my neck binding pattern piece and it seemed like the easiest solution 🙂

 

opal-cardigan-collage

Overigens is deze hele outfit zelfgemaakt, joehoe! de broek is mijn Style Arc Sandra bootleg en de blouse is een proefmodelletje van de ‘fit but you know it‘ blouse van Essaies et Erreurs, die goed genoeg past om gewoon te dragen.

This entire outfit is handmade by the way, woohoo! The jeans are my Style Arc Sandra bootcut ones and the blouse is a wearable muslin of the ‘fit but you know it‘ blouse by Essaies et Erreurs.

 

Opal cardigans part one.

Ze kwamen al voorbij in de top 5 van 2016de Opal cardigans. De eerste maakte ik afgelopen maart en de tweede twee weken geleden, geïnspireerd door mijn moeder, die er ook eentje maakte.

You’ve seen them in the 2016 top 5: my Opal cardigans. The first one was made in march and the second one two weeks ago, inspired by my mom who also made one.

 

opal-cardigan-05

 

Het eerste exemplaar was geïnspireerd door Hanne en Stephanie die beide de V-hals maakten aan hun vest. Omdat ik graag shirts draag met een ronde hals vind ik een V-hals vest mooier. De stof kocht ik tijdens een tripje naar Antwerpen, het is een gebreid wolmengsel en heerlijk warm!

The first one was inspired by Hanne and Stephanie who both gave their cardigan a V-neck. Because I wear a lot of scoop-necked t-shirts I prefer my cardigans to have a V-neck. I bought this fabric on a trip to Antwerp. It’s a knitted wool mix, lovely and warm.

 

opal-cardigan-04

opal-cardigan-03

 

Zoals je kunt zien is het echt een ‘slouchy’ vest geworden. Voor een deel komt dat door de stof, die heel soepel is. Voor een ander deel komt dat doordat ik per ongeluk de mouwboord van de driekwartmouw gebruikte, die dus een stukje te groot is. Oeps!

Dit is overigens de middelste lengte en een maat B. De zakken liet ik er af, de stof is super rekbaar en ik was bang dat de stof zou uitrekken door de zakken. Omdat de stof zo rekt gebruikte ik mijn lockmachine ook niet, maar de naaimachine. De naden zijn met een smalle zigzagsteek genaaid en met een driestaps zigzagsteek afgewerkt.

As you can see it’s a really slouchy cardigan. This is partly because of the fabric, which has a fabulous drape, and partly because I accidentally used the sleeve cuff of the 3/4 sleeve, which is too big. Oops!

This is the middle length and I used size B. I left off the pockets because the fabric is very stretchy and I was worried the pockets would make the fabric stretch out too much. Because of the stretchiness of the fabric I didn’t use my overlocker but sewed the entire cardigan on my sewing machine. The seams are sewn with a small zigzag and finished with the three step zigzag.

 

opal_cardigan

 

Het is wel echt een heel fijn vest, en ik draag hem graag en veel. Met een spijkerbroek zoals hier maar ook wel met mijn Mabel rokje. Of voor binnen in huis met een pyjamabroek of een legging en dikke sokken  🙂  perfect toch, als je kleding geschikt is voor de buitenwereld en voor binnen!

It’s a very comfy cardigan though, and I wear it a lot. With jeans as pictured but also with my Mabel skirt. Or at home with pj pants or a legging and thick socks  🙂 Isn’t it perfect when your clothes are suitable for both the outside world and lounging at home?

Red gingham Camí dress

De Camí-jurk van Pauline Alice is één van mijn favoriete patronen. Ik maakte er al drie (hier, hier en hier) en twee daarvan heb ik nog steeds. De zwarte niet meer, omdat de wasmachine daar vlekken in had gemaakt… En nu een vierde versie dus. Eentje van rood-wit Brabants bond, met een pas op de rug. Dat idee stal leende ik van het Cliff shirt uit La Maison Victor.

Pauline Alice’s Camí dress is one of my favourite patterns. I have made three of them (here, here and here) and two are still in my wardrobe. The black one isn’t, but only because my washing machine had made stains in the fabric… Here is the fourth one, in red gingham, with a back yoke. I stole borrowed the design of the Cliff shirt from La Maison Victor.

Op mijn Pintest stond al tijden een geruite hemdjurk, een grijs-witte volgens mij. Ik had zelf in gedachten om een donkergroen-witte te maken maar toen ik dit rode ruitje tegenkwam voor een goede prijs was ik om.

There has been a gingham shirtdress on my Pinterest for ages, I believe it was a grey one. I had a green gingham in mind, but when I saw this red one for a good price I decided it would be a red one.

 

cami-dress-02

 

Omdat de voorgaande exemplaren een heel klein beetje strak zaten bij de buste deed ik een minieme full bust adjustment, ik geloof iets minder dan een centimeter aan beide kanten, maar dat maakte wel net het verschil.

Because the aforemented dresses were a tiny bit tight at the bust, I did a small FBA. Like a little less than a centimetre on both sides, just enough to make it a great fit.

 

cami-dress-01

 

De pas. Helemaal leuk, al zeg ik het zelf  🙂  Hij was heel makkelijk te maken. Ik trok op het achterpand lijnen van het midden van de schoudernaad naar de markering van het armsgat. Vervolgens knipte ik de delen los van het achterpand. Naadtoeslag toevoegen et voila!

The yoke. It looks really good if I may say so  🙂  It was easy to make. I drew a line on the back bodice from the middle of the shoulder seam to the pattern marking on the armscye. Then I cut the pieces off and added seam allowance.

 

cami-dress-collage

 

Nog een paar details van de pas en de kraag. Ik deed wat decoratieve stiksels voor de lol, een keertje gewoon doorstikken en een keer met de drievoudige steek. Je ziet het niet zo goed maar dat zit ook op beide delen van de pas.

Some details of the yoke and the collar. I did some decorative topstitching for fun. A regular line of stitching and one with the triple stitch. You can’t see it too well but both of those lines are also on both parts of the yoke.

 

 

cami-dress-04

 

cami-dress-03

 

De jurk is al een poosje klaar. Toen ik hem af had en aantrok was ik niet zeker of hij wel goed stond. Hij voelde aan de ene kant een beetje ‘zoet’ en aan de andere kant of ik klaar was voor het Oktoberfest… En met een vestje was ik er ook niet zeker van. Maar nu ik deze foto’s een tijdje later weer terugkijk, vind ik hem toch wel leuk geloof ik. Ik ben er nog niet helemaal over uit. Wat denk jij?

I made this dress a while ago. When it was done and I put it one, I wasn’t sure I liked it on me. It felt a bit too cutesy and also as if I was about to visit the Oktoberfest… A cardigan didn’t really make it better. But now that I see these pictures again, I think I like it better. I’m still not sure though. What do you think?

2016: misses and unfinished stuff

Ik dacht, teruglezend op mijn blog, altijd dat ik niet zoveel ‘misses’ maakte. Maar terugkijkend op Instagram bleek dat toch wel een beetje anders. Daarom heb ik deze post opgedeeld in twee delen: de minder geslaagde projecten die op de blog staan, en die die daar niet staan.

I always thought, when reading back on my blog, that I didn’t make that many ‘misses’. But looking back on Instagram I can see that reality is a bit different. So I decided to split this post into those that are on the blog, and those that aren’t.

 

 

Allereerst dan maar de dingen die niet op de blog zijn beland. Soms blijkt tijdens het maken al dat het idee beter was dan de uitvoering  🙂  Bij onderstaande dingen was dat het geval.

First the things that didn’t made it to the blog. Sometimes the idea is just better than the execution  🙂  that was also the case with those projects.

 

macaron

 

Een Colette Macaron met een pas van tricot. Ik had aan het patroon zitten frutten en de armsgaten waren daardoor veel te laag geworden. Toen ik hem aan het maken was vond ik de groene stof met de bloemen opeens ook niet meer zo mooi. Gevolg: een enkeltje prullenmand.

A Colette Macaron with a knit yoke. I had been messing with the pattern and the armscyes were way too low. When working on this dress I fell out of love with the green floral fabric too. It got binned.

 

stripey-hemlock

 

Een Grainline Hemlock Tee van rood-wit gestreepte viscosetricot. Op zich was deze goed gelukt, alleen door de kleine streepjes leek de stof roze van een afstandje. Ik hou niet zo van roze.

A Grainline Hemlock Tee in a red and white striped viscose knit. It sewed up great but the small stripes made the shirt look like it was pink. I don’t like pink.

 

cirkle-skirt

 

Een cirkelrok van blauwe gabardine. Ook deze was eigenlijk prima gelukt, en kijk die rits! Ik was alleen even vergeten dat volle cirkelrokken mij niet zo goed staan, ik verdrink in de hoeveelheid stof. Voortaan hou ik het bij mijn vertrouwde halve cirkel  🙂

A full cirkle skirt in a blue gabardine. The skirt is fine in itself, but I kind of forgot that full cirkle skirts really don’t look good on me. Way too much fabric. From now on I’ll stick to my good old half cirkle skirt  🙂

 

6501-knockoff

 

Dit vind ik écht jammer. De Butterick 6501 knockoff uit de toffe bloemenstof die ik in Japan kocht. Het was de bedoeling dat de vorm van de zwarte pas in het bovenlijfje weerspiegeld zou worden in de pas op de rok, maar dat is niet helemaal gelukt. De mouwen zitten er inmiddels aan, maar de jurk moet nog een zoom hebben. Ik raak er steeds meer van overtuigd dat het beter zou zijn als de rok helemaal van zwarte stof is. Misschien pas ik hem nog wel aan.

I’m so sad about this one. The Butterick 6501 knockoff in this pretty floral I bought in Japan. I intended to mirror the shape of the yoke in the skirt but the angle is all wrong. I did put in the sleeves and all it needs is a hem now. An all black skirt would perhaps look better. Maybe I’ll give that a try someday.

 

Dan de dingen wel op de blog / on to the things that made it to the blog.

 

 

Amber shorts, net een verkeerde stofkeuze en een maatje te groot gemaakt. Als het weer voorjaar wordt ga ik hier nog wel een keer mee puzzelen, want ik vind het wel een mooi patroon.

Amber shorts. Bad fabric choice and a size too big. When spring comes I’m going to work on the fit of this pattern because I really like the look of it. 

 

 

De pin-up girls classic beha. Niet mijn pasvorm!

The classic bra pattern from pin-up girls. Definitely not the right shape for me!

 


Deze korte sweater, die ik maakte voor Jungle Januari. De rok is een absolute hit (die ik op één of andere manier over heb geslagen bij mijn ‘hits’-post), maar de sweater heb ik nooit gedragen. Hij was nét aan te kort. Was, inderdaad, want tijdens het typen van deze post realiseerde ik me dat ik er een langere tailleband aan kon zetten, en deed dat ook meteen. Probleem opgelost dus, en ik denk dat ik bovenstaande outfit morgen aantrek naar het werk  🙂

This cropped sweater that I made for Jungle January. The skirt is an absolute hit (which I somehow overlooked for my ‘hits’-post), but I never wore the sweater. It was just a few cm’s too short. Was, because while writing this post I realised I could just give it a new, longer waistband, and so I did. It’s perfect now and I’ll probably wear this outfit to work tomorrow  🙂

2016: top ehm, more than 5

December alweer… misschien heb ik dit wel eens vaker verteld, maar ik word altijd een beetje melancholisch van december. Met name van de jaarwisseling. Het begin van het jaar vind ik altijd fijn, een soort van nieuwe-rondes-nieuwe-kansen gevoel, en aan het eind van het jaar loopt alles zo af. Misschien heeft het er wel mee te maken dat ik beter ben in het beginnen aan dingen dan in dingen afronden, of dat ik liever vooruit kijk dan terug  🙂

December already… maybe I’ve said this before but december always makes me feel a bit melancholic. Especially around the turn of the year. I like january because it’s a fresh new year, with new chances, four seasons ahead of us. In december, the year just ends, unfinished business or not. Maybe it’s because I’m better at starting new things than finishing off things. Or that I enjoy looking forward way more than looking back  🙂

 

 

Maar terugkijken is soms ook best leuk, vooral met Gillians top 5. Daarom bij deze mijn top 5 favoriete projecten van het afgelopen jaar. Het bleek dit jaar onmogelijk om me te beperken tot 5 en daarom zijn het er een paar meer.. wat maakt dat nou uit, successen zijn er tenslotte om gevierd te worden toch?

But looking back can be fun too, especially with Gillians top 5. So here is my top 5 favourite projects from this year. The only thing here is that it was impossible to narrow it down to 5, so there are a bit more… who cares, successes should be celebrated right?

Hier zijn ze dus, in willekeurige volgorde / so here they are in no particular order:

 

panter print Maya bra

Butterick 6501 knockoff

La maison Victor Mabel

the perfect t-shirt dress

bootcut Style Arc Sandra jeans

Butterick 6869 for Vintage pledge

In de categorie (nog) niet op de blog / in the not (yet) on the blog-category:

opal_cardigan

opalinwool

Opal cardigans! Beide in gebreide wol en super comfortabel. De laatste heb ik afgelopen vrijdag gemaakt en net snel nog even gekiekt. Dit is dus de befaamde pyjamadag-look. Op het internet. Zero fucks given  😉

Opal cardigans! Both in knitted wool and super comfortable. The bottom one was made last friday and I quickly snapped a pic before writing this post. The famous pajama-day-look. On the internet. Zero fucks given  😉

 
En in de categorie absolute winnaar / and in the category absolute winner:

Dit is vast geen hele grote verrassing want hij staat ook al op de bovenstaande foto  🙂

I can’t imagine this being a surprise because it’s pictured above too  🙂

 

De pyjamabroek!! / pajama pants!!

Echt, ik denk dat ik deze broek 80% van de tijd dat ik thuis ben aan heb. De rest van de tijd zit ie in de was. Perfecte pasvorm (voor zover je dat van een pyjamabroek kunt zeggen) en heerlijk zachte stof. Ik heb na deze nog twee pyjamabroeken gemaakt maar die zijn op de een of andere manier niet zo perfect als deze.

Seriously, I wear these pants about 80% of the time I’m home. The rest of the time, it’s in the wash. It has the perfect fit (if there is such a thing for pajama pants) and the fabric is nice and soft. I’ve made two more after this one but somehow they haven’t turned out as perfect as these.

Tot zover de favorieten van 2016, het jaar waarin ik mijn beha’s, pyjamabroek en pyjamalook op internet zette 🙂 Up next zijn de minst favoriete projecten. Ik beloof een pyjama-vrije post!

So here they are, my favourites of 2016, the year in which I put my bra’s, pajama pants and pajama look on the internet 🙂 Up next are the least favourite projects, and I promise that one will be pajama-free!

Make it work

Een paar weken terug waren we op vakantie. We gingen naar Napels, Rome en Londen. Toen we weer thuis waren moest mijn vriend weer werken, en was ik nog een weekje vrij. Heerlijk! In die week heb ik deze jurk gemaakt, van een wax print stof die ik in London kocht.

A few weeks ago we went on holidays. We visited Naples, Rome and London. Back home the boyfried had to work again and I had another week of holidays left. Yay! In that week I made this dress, with some wax print fabric I bought in London.

 

make-it-work-05

 

Ik vond de vorm van de Edith jurk die ik in een wax print maakte erg fijn, maar om nou twee Ediths van wax print te maken trok me niet zo. Geen idee waarom, want ik heb wel meer jurken-van-hetzelfde-patroon, maar soms heb je dat zo. En dus bedacht ik dat ik in plaats van de knoopsluiting het patroon gewoon met middenvoor op de stofvouw te knippen en de kraag te vervangen door een v-hals.

I quite liked the shape of my wax print Edith dress, but making two wax print Ediths felt a bit weird. No idea why, I have made multiple versions of the same pattern a lot but sometimes this happens. So I figured I could ditch the button closure and just cut the center front on the fold. I also swapped the collar for a v-neck.

Newsflash: dat werkt dus niet. Bij de buste zat het nog wel enigzins okee maar verder naar beneden was het een beetje jammer. Bij mijn buik en bovenbenen was het voorpand veel te groot. Het leek wel een zwangerschapsjurk.

Newsflash: that doesn’t work. At the bust, the fit was more or less ok, but further down it was awful. There was way too much width in the front at my belly and upper legs. It looked like a maternity dress.

 

make-it-work-07

I laugh in the face of fit issues 😉

Na een paar keer flink zuchten en wat vloeken probeerde ik de figuurnaden aan te passen. Dat lukte bij mijn buik wel, maar ik kreeg ze aan de onderkant maar niet goed. Het bleef er raar uitzien. Tot ik bedacht dat ik de figuurnaden wel uit kon laten lopen in plooitjes. Bingo! Dat was de oplossing. De pasvorm is bij lange na nog niet perfect, de figuurnaden zitten nog wat raar bij mijn buste, maar het is nu in ieder geval een draagbaar geheel geworden  🙂

After a few sighs and some cursing I tried to adjust the waist darts. It worked at the belly area but I couldn’t get the bottom end to look right. Untill I figured that it would probably look better if the darts would end in a pleat. Bingo! That was the solution. The fit is nowhere near perfect, the darts still look weird at the bust, but at least I ended up with a wearable dress  🙂

make-it-work-01

make-it-work-06

make-it-work-04

Die net-niet-matchende print op de rug geeft een mooi psychedelisch effect, haha. Zoals je ziet trekt de stof her en der nog een beetje, maar het ziet er echt 100 keer beter uit dan eerst, dus het stoort me niet echt.

The almost-matching print at the back gives a nice psychedelic effect, haha. As you can see the fabric still pulls here and there, but it’s a million times better than it was at first, so it doesn’t really bother me.

make-it-work-02

Met een vestje gaat het ook prima. Eindconclusie: het was even doorzetten maar nu wel blij met deze jurk. Al denk ik niet dat ik dit ‘patroon’ nog een keer zal gebruiken..

It works pretty well with a cardigan too. Conclusion: it was a bit of work but I’m actually quite happy with how it turned out. Although I probably won’t use this ‘pattern’ again..

Tim Gunn Book Quotes

Thanks Tim!

 

Maya bra

Drie keer is scheepsrecht, zeggen ze. Met het Maya beha patroon is dat voor mij zeker het geval!

Third time’s a charm, so they say. Well, for the Maya bra that’s the case for me!

Ik maakte het al twee keer eerder. Eén in het prille begin van mijn beha-maak-carrière, en even later nog een keer. Die allereerste keer maakte ik een 75D en die paste toen niet goed. Later maakte ik de 75C en die was veel te klein. Terugkijkend denk ik dat ik die eerste keer geen goede materialen heb gebruikt en dat daardoor de pasvorm niet goed was. Een goed excuus om het nogmaals te proberen.

I made it twice before. Once when I had just started bra-making and again shortly after. The first time I made a 75D and it didn’t do anything for the ladies. The second time I made a 75C and that was way too small. Looking back I now see that the materials I used for that first version weren’t suitable for a bra and therefore the result wasn’t good. A good reason to try again.

 

maya-bra-01

 

Omdat de band van die eerste Maya te lang was en de middenvoor te breed besloot ik om de cup van de Maya in de band van de Makebra DL04 te zetten. Op de foto hierboven zie je in potlood wat dat deed met het patroon.

Because the band of the first Maya was too long and the bridge too wide, I decided to put the cups of the Maya in the band of the Makebra DL04. In the picture above you can see the changes in the pattern. The pencil lines are the lines I used.

 

maya-bra-06

 

 

 

maya-bra-09

 

Ik probeerde het patroon eerst uit in deze groene badpakkenlycra. De band is gevoerd met een tricotvoering met één kant op rek en de achterkant is van powernet. Onlangs heb ik al mijn in de winkel gekochte beha’s weggegooid, maar natuurlijk pas nadat ik er wat onderdelen vanaf had geprutst. Toen zag ik dat bij die beha’s het beugelband pas dichtgestikt was na het vastzetten van het elastiek aan de bovenrand. Dat deed ik bij deze beha ook en dat is dus oneindig veel gemakkelijker dan andersom!

First I tried out the pattern in this green swimsuit lycra. The cradle is lined with a thin jersey lining with two-way stretch and the wings are made of powernet. Recently I tossed out all my store bought bras, after I took out some of the re-usable parts of course. I saw that those bras had the elastic on the top sewn on first and after that the underwire casing. I did that too with this bra and it’s infinitely easier than the other way around!

 

maya-bra-07

 

maya-bra-08

 

De pasvorm bleek tot mijn grote verbazing precies goed. Ik gebruikte dit keer een andere beugel, iets groter en ook een stuk langer. Ik naaide ook de sluiting er verkeerd om aan maar dat mocht de pret niet drukken 🙂

Much to my surprise the fit was spot on. I used different underwires, a little bit bigger and a lot longer. I also sewed on the hooks and eyes the wrong way around but I don’t really care 🙂

 

Met hernieuwde beha-maak-mojo dook ik mijn voorraadje lingeriestoffen in en werd pardoes overmand door keuzestress…

With newfound bra-making-mojo I dove into my bra-making stash and was immediately struck with choice overload…

 

paradoxofchoice

 

Uiteindelijk koos ik de dierenprint in grijstinten en het mintgroene kantje die op mijn knie liggen.

Eventually I chose the gray animal print and the minty green lace that are on my knee.

 

maya-bra-02

 

maya-bra-03

 

maya-bra-04

 

De band is gevoerd met dezelfde stof (die superzacht is van de buitenkant) en de achterkant is gevoerd met powernet. Jammer dat ik geen mintgroene schouderband had, want dit witte vind ik toch niet helemaal geslaagd geloof ik. Ach, je kant ook niet alles hebben. Ook deze beha past perfect en ik denk dat dit ook de netste is die ik tot nu toe genaaid heb. Ik dacht er zelfs aan om het schouderband eerst ondersteboven vast te zetten en vervolgens terug te slaan:

The cradle is self-lined (this fabric is very soft on the outside) and the wings are lined with powernet. It’s a shame that I don’t have minty green shoulder straps because I’m not that fond of these white ones. Oh well. This bra fits perfectly too and I think it’s the neatest sewn one so far. I even remembered to sew the shoulder straps to the bottom elastic nicely folded back:

 

maya-bra-05

 

Alleen kun je dat niet heel goed zien op deze foto 🙂 Wel de zwarte sluiting. Ik had geen witte en dus gebruikte ik deze maar. Met wit draad, zodat ik hem straks makkelijk kan vervangen voor een witte.

You can’t really see it on this photo though 🙂 You can see the black closure. I didn’t have a white one and so I used this one. With white thread, so it will be easy to swap it out for a white one eventually.

Ik heb nu met behulp van de Craftsy cursus van Beverly Johnson een ‘partial band’ gemaakt van dit patroon (wat is daar de Nederlandse term voor, weet iemand dat?), dus ik ga vrolijk door met uitproberen!

Following Beverly Johnsons desiger techniques Craftsy class I’ve now changed this pattern into an partial band one. Experimenting is fun!